TPL_OFFCANVAS_EMPTY_ERROR

Edebiyat

Karaçay Malkar Edebiyatı ile ilgili Makaleler

İYNARLARIM - Talha BAĞCI

Tavlu katından voy tulpar tuvgan Men subay sanlı tavlu caş Men seni ariuv süye turganlay Kalay süyese Türklü caş Men iynar aytdım da sen ne aytdıñ İynarlarımı eşitib Carık ışarıb ne şıbırdadıñ Nögerleringe iyilib Bir bek susabma anam degenley Anam ayranga suv koşdu Haparıñ bolsun sen kel de tolsun Meni cüregim bob-boşdu Tiyreden men uyalgan eteme Oramda uşak eterge Cüregim birtçik da ongsunmaydı Söleşmey ozub keterge Küşden unutub turayem ariuv Sen kaydan çıkdıñ allıma Bıllay süymeklik sınab karasın Ol kızçık meni allıma

Tavlu katından voy tulpar tuvgan
Men subay sanlı tavlu caş
Men seni ariuv süye turganlay
Kalay süyese Türklü caş

Men iynar aytdım da sen ne aytdıñ
İynarlarımı eşitib
Carık ışarıb ne şıbırdadıñ
Nögerleringe iyilibi

Bir bek susabma anam degenley
Anam ayranga suv koşdu
Haparıñ bolsun sen kel de tolsun
Meni cüregim bob-boşdu

Tiyreden men uyalgan eteme
Oramda uşak eterge
Cüregim birtçik da ongsunmaydı
Söleşmey ozub keterge

Küşden unutub turayem ariuv
Sen kaydan çıkdıñ allıma
Bıllay süymeklik sınab karasın
Ol kızçık meni allıma

Ekibizge kölekge etib
Başıbızda barelle bulutla
Kollarıngı tutub közünge karab
Aytgan sözümü unutma

Seni amaltın canımı coyub
Ne eterigingi körlükme
Men can bere termile turub
Atıññı ayta öllükme

İşlengendi seni suratıñ
Eki közümü içine
Men sen arivnu kaydan kördüm
Taraltıb koyduñ kesiñe

Men seni körsem bitib kalama
Sav sanlarım buz urgança
Kirpiklerimi kakmay karayma
Közlerim körmey kalgança

Men seni körsem alay bolama
Anamdan caññı tuvgança
Kirpiklerimi kısıb açarga
Unamay, tansık bolgança

Ol seni sözleriñdile meni
Cüregimi cavun aşathan
Bir duniyası ekige sanalsın
Süygenin alıb caşagan

Bolalmadım kölden kuvaññan
Kuvançım ertde taşaydı
Tamam süygenin tabmay a kalgan
Düniyada kalay caşaydı

Cüregimdegi ol kaygılanı
Sen sormaganlay bilese
Bısagatda künüm bek karaññıdı
Ent carık bolluk tüyül ese

Teñleriñe şıbırdaganeñ
Köz kısganımı caratıb
Süymezlik bolub nek ışarayeñ
Caş cüregimi kozgatıb

Atıng esimde kesing közümde
Men karamayma başhaga
Kündüz körmesem men har ingirde
Sorama seni kızlaga

Toycu caşla ariuv cırlayla
Alaga kulak bere tur
Tüpde aylaññan sıltavun et da
Meni katıma kele tur

Ay carıkda men cerge karab
İynarlarımı aytama
Cürekni talay esime tüşseñ
Mıdahlab tohdab kalama

Atıñ esimde kesing közümde
Sen meni menden algansa
Atıñ cürekde sıfatıñ kölde
Sen manga caşav koymaysa

Ozgan celleden kanatlıladan
Süymeklik salamla iyeme
Canıma koşgan bir can da cokdu
Canımdan seni süyeme

Tünene keçe bir tüş körgenem
Süygenim başhaga söleşib
Hayırga kelsin deb tilemedim
Pişuvluma endi küreşib

Stol üsünde turadı suratıñ
Men anı ubba eteme
Kutura bolur ol seni burnuñ
Aşıgıb sañña keleme

Aşırama men künleni
Sagınama haman atınñı
Ariuvum senden uzak bolsam da
Cüregim saklaydı katıññı

Ayıb etsegiz da manga
Bu içgi sözümü aytayım
Halkına carav etmegenlege
Koy aytır sözümü asırayım

Ma ol ariuvçuk alay ustadı
Caşırtın sabır karaydı
Bir-birlerini süygen cürekle
Bar avruvlaga caraydı

Süygençigimi subay sanları
Toylada tepsey arıydı
Kara keçede carık culduzça
Közçükleri alay carıydı

Süymeklik otha tüşgenli beri
Men iynarlanı süyeme
Aytganda etib cazganda etib
Sanların aslam eteme

Oy senden başha kim bolur kızçık
Keçeni ayça carıtgan
Esleni alıb közle kamathan
Kökdegi kün ça cılıthan

Em algı burun men süygen edim
Tavlu caşlanı barından
Ariuvlugungu eslegen edim
Teñ kızlarıngı barından

Sen başga elde sen menden keñde
Kadalıb pismo cazasa
Tansık bolganma kel deb aytasa
Cüregimi cavun aşaysa

Keç ete akşam oramga çıksañ
Sav tabigatga hatadı
Kün da tohdab seyirsinib karab
Eki sagat artha batadı

Körürge süyüb tansık bolganma
Ne eterimi bilmeyme
Ne menme degen kızlanı mında
Tırnagıñ çalkı körmeyme

Em algı burun süyüb tebredim
Ol manga iygen kartığdan
Izına cengil kaytarıb iydim
Süymeklikge kirdim ızından

Ayt dey esegiz da men aytayım
Süymeklik bla halımı
Süyeme deb va kalay tözeyim
Boşatıb koydu ahçamı

Kızla sizge iynar aytabız
Biz ayamay tamaklanı
Boşnakga siz nek cük etesiz
Eşitmegen kulaklanı

Süymekligimi nege bildirdim
Nege küymedim içimden
Kemsiz köb suv kuyub kurutdum
Nasıb gokkamı cerimden

Men seni körmey bir kün aşırsam
Cüregim tıññı tabmaydı
Alay a karab seni körgenley
Cüregim sabır urmaydı

Atamdan kalgan kezlik bıçaknı
Men hırşı taşda biledim
Kollarımı açıb men kökge karab
Allah dan seni tiledim

Stol üsünde aksıl telefon
Ol baş enişge karaydı
Men seni küseb tözüm tabmasam
Ol madarsızga caraydı

Kabırgalada turgan telefon
Bir ariuv ariuv çaladı
Avazıngı eştib haparıngı alıb
Kölüm kuvançdan toladı

Men turgan el de, kalgan elle de
Barısı da caññı catgandı
Men telefonu kolga alganlay
Tangalası ceññil atadı

Hurcunumda seni suratıñ
Karaymada ızına salama
Men körürge seni tabmasam
Kartıñdan tansık alama

Süygenim ete süygenim ete
Boyunçak atadım atınga
Bolcalım cete dıgalas ete
Baralmay kaldım katınga

Süymeklik degen kıyın collada
Körürle meni ızımı
Izıma kaytır belgi salgança
Tögüb barama kanımı

Meni cüregimi kişi bilmeydi
Men süymeklikden öleme
Sav Ankaranı bütev aylanıb
Senden ariuv körmey keleme

Men sen arıvnu körür künlede
Kayda bugasa bilmeyme
İzley ketib seni tabmasam
Es taşlab birtçik külmeyme

Arakı içe turama teñle
Ol kızçık çıkmay esimden
Süyülmegenley süygen etgenme
Ayıb etmegiz esirsem

Adam ulu açuv bla bişe
Akıl cıyat deyle başına
Andan ese çiyley kalgayem
Bir akıl cıymay başıma

Toyga kelgen kızla içinde
Barından ariuv kiyine
Culduzlu kökde carık ay kibik
Türtüldüñ meni közüme
Caş cüregimden bir bek tileyme
Manga süymeklik satsañña
Mından arı termiltmey kızçık
Meni süye eseñ aytsañña

Voy teñle men iynar aytayım
Çıgıb tebseyim ızından
Nakırda ete aylanmayım da
Tutub keteyim kolundan

Kel arıuvçugum ketib kalayık
Ma biz turuvçu şaharga
Anda caşavnu Birge kurayık
Bu künça carık ışara

Ariuvluguñ seni bir kün a keter
Kart amma bolluk kün ceter
Kızçık manga kıytık eseñ da
Güloş tayakçıgıñ tüz eter

Cerde carıkdı kök da carıkdı
Ma bu toy ötgen arbazda
Birni süyerge teyri cazıkdı
Bir – birinden ariuvdu kızlada

Caşlıgıngı caşamay kızçık
Kartmı bolub kalgansa
Toyga koşulmay kesingi asıray
Ammaça şindik kabgansa

Culduz a canıb cuklaññançadı
Ol ariuvçuknu karamı
Senden başkası kozgarık tüldü
Bitelgen cürek caramı

Ariuvluguñ seni tünene edi
Tünene ça endi süymeyme
Alay ullu köten eterça
İynansañ cuk da körmeyme

Ariuvnu içi avruvdu deyle
İynanmayma men ol sözge
Umut ete da köz iyireme
Aralıb turgan eki közge

1992 – 93 - 94
4. em 5. makamga kelişgenle

Başhüyükde köbdü sabanla
Kuvansın aladan adamla
Bir kesek tözseñ ariuvum
Allıkma seni harmanda

Meni kolumda çigaram
Tütün ete canadı
Men anı kalay koyayım
Dumanı atıññı cazadı

Suv ızından akgan suv
Kanatlıladan tolgandı
Men caratgan ol ariuv
Duniya carıgım bolgandı

Meşinamı dümeni
Meni gıbıtıma ız etedi
Sanab turama künleni
Ethıçın künübüz cetedi

Şahardan kayıtıb keleme
Ariuvum seni körürge
Tözümüm cokdu süygenim
Koluñdan tutub cürürge

Şişşadagı arakı
Stakañña tögület
Manga karab ol kızçık
İçimi issi küydüret

Tuvramdagı ol kızçık
Tuvra bir ariuv bolgant
Carık ışarıb ol meni
Esimi küçün algandı

Bir körgenley men seni
İlinib kaldıla közlerim
Esimi sañña bölgenden
Unutdum iynarımı sözlerin

Sen ariuvga karasam
Süymeklik iynarla aytama
Körürge seni tabmasam
Açı küyle cırlay başlayma

Kalam alganma koluma
Men sañña pismo cazarga
Süymeklkigim bardı sañña deb
Bazalmay ariuv aytırga

Meni başımda oy çaçım
Kolum bla anı sılayım
Bir aman tansık bolganma
Kel koynuma kısayım

Çıdam tabmaydı kölüm
Oñlu, oñsuznu tüyse
Men Türklünü süymezem
Ol kızçık meni da süyse

Cıyırma üç cıl tolgandı
Bir murat a tabmayın
Nença kız süydüm ese
Koymalla ala kabmayın

Men tavluma, tavluma
Uçgan kuşdan tük algan
Men Karaçayma Karaöay
Taşlanı suvların sıkgan

Kertidi meni cüregim
Tüz kölümden tileyme
Meniça kerti tül eseñ
Mından arı termiltme

Süygenim kolumdan tuta
Başın töşüme saladı
Uzun ariuv çaçların
Oñ kolum a sılaydı

Meni süymeklik kıyınım
Manga cetmey tas boldu
Cürekden süygenim manga
Tayak boldu taş boldu

Cüregimi bedrim savgaga
Ol kızçık atdı ocakga
Tırmaşdı etçik bedri deb
Tişlikçik etib kabarga

Koy tengim aldama koy
Ahça oñludu süymeklikden
Karşçı turub koymayla
Adamla tıyadı süygenden

Cuku kirmeydi közüme
Sen akılıma tüşgenley
Uyanama cuklasam
Men alay tüş körgenley

Tüşümde kördüm men seni
Anamı kelini bolub
Alay tüşden uyanmay
Kalga edim cıl tolub

Tüşüme kirmey kalmaydı
Tünümde va bolmaydı
Süymeklik avruvdu bu avruv
Tünü tüşnü karmaydı

Bugunub turadı çırdıga
Bir ariuv köksül kögürçün
İynar aytırım cok edi
Men seni karab körgünçün

Bir köbdüle kökde culduzla
Alanı birin sayladım
Bek tansıgımı alırça
Seni atıngı atadım

İynar etib iyeme
Sañña, cürekde sözleni
Kaydan algansa ariuvum
Culduzça caññan közleni

Aytalmayma men sañña
Cürek sezimni sözlerin
Köralmayma men başg
Baylanıbdıla közlerim

Açuv bolub tiyedi
Ol seni aytgan sözleriñ
Neçik caşırtın cılayla
Seni saylagan közlerim

Tışımdanda bek men içimden
Kıçırık etib cılayma
Canımdan bek süygenimi
Toyunu etgenni sınayma

Aşhı künleni tatıvu
Sabır bolmay terk ketedi
Kıyın künleni va açuvu
Takır kölnü kuv etedi

Bir canında mal baylık
Olbir canında köl baylık
Ekisi bir va bolmaydı
Aytganıñça kalay caşayık

Tavdan kün batarga turub
Seni tüşürdüm esime
Sen katımda bolgança
Söleşdim kesi kesime

Oy Karaçay Karaçay
Kayrı barasa sen bılay
Kelin alıb Türklüden
Kız berese sen taymay

Karaçay degen ol atdı
Ol at halkga nasıbdı
Halk küreşsin es iyib
Bar baylıkla carsıbdı

Telefon bla bolmayma
Pismongu da almayma
Kesing uzak bolsañ da
Men suratıñña karayma

Sen a mında bolmasañ
Küzgüge karamayma
Sen a mında bolganlay
Aybat kiyim saylayma

Kökde caññız culduzça
Bar esleni bölese
Keñden karab meniça
Caññız meni mi körese

Kökde caññız culduzga
Erişib köten etese
Sıyınmay eseñ duniyaga
Köteningi gitcelt alise

Alay uradı cüregim
Seni ızıngdan kıçırıb
Eşitmegenley ketese
Meni cürekden boşatıb

Alay muthuzmu canadı
Cürekde süymeklik otuñ
Men kül bolub barama
Seni va cokdu bir cuguñ

Süyeme degen avzunga
Men bal tarakla bereyim
Süyeme men da arivum
Sen ne berlikse köreyim

Kuka bolurga culgandı
Cançıgım kara kaşların
Barmaklarım bla tarayma
Süygenimi uzun çaçların

Men süydüm da ne tabdım
İssi issi ot kabdım
Birev va süymey aldaydı
Kuvançlı ırahat caşaydı

Cüregimi sañña bersem a
Caratırmısa bir cukga
Ogese süyüb öledi deb
Kaygırmazmısa sen añña

Karamaysa körmeyse
Men seni süyüb barama
Cüregimi sen nek bilmeyse
Süye bilgeññe carayma

Namıs etib tartınıb
Süye turganlay aytmasañ
Ekibizni da sen bitdirding
Bir madarın tabmasang

Eki evlen seni süyebiz
Men carlıma ol baydı
Bilesiz kimge barlıgın
Süymeklik endi bılaydı

Kar cavadı tavlaga
Taşnı terekni ol basdırıb
Meni tanısang kelireng
Ol karlaga calanlay basıb

Tilegenle köbdüle meni deb
Örge költürme burnungu
Kellik kızlanı sanasam
Men arıtama kolumu

Menden alga sen ölseñ
Men da ızıngdan keterme
Senden alga men ölsem
Sende mi alay eterse

Bu keçe bir köb kemsizme
Süygenim toyga kelmedi
Bir körünmese közüme
Bu avruv menden ketmeydi

Kobuz tavuşga hars urub
Men sañña iynar eteme
Tamagım bir aman kurub
Susabga seni izleyme

Cüregime sen salgan otuñ
İçimi issi cagadı
Söleşgen avuz tılpıvum
Tuban bolub örge çıgadı

Men cürekge açıkma
Cuvabıngı saklayma
Ogay derge aşıkma
Ariuvum köb de saklatma

Men kuragan kögerçin
Ayakları da tüklüdü
Boyunçak atlı süygenim
Karaçay tüldü Türklüdü

Men bilirge süyeme
Meni eskergen sagatda
Kalay sagış etese
Ozgan cıllanı bısagatlada

Cuku kirmeydi közüme
Seni tüşürsem esime
Bir ışarmayma külmeyme
Tangatganın bilmeyme

Kagıt tabdım kalam cok
Kalam tabdım uçu cok
Nença kız süydüm ese
Ança sayın tiydi ok

Çaçımı cuvub tarasam
Seniça cüz kız karaydı
Süygenim meni süymese
Ala ne zatga caraydı

Türklüge bir kız berilse
Cüregim ekige carıladı
Ne kara künle kelgendi
Kız da Türklüden alınadı

Cerge karadım bürtük cok
Kökge karadım bulut cok
Süygenim seni alırga
Bu künlede mülküm cok

Men sañña taba atlansam
Eki ayagım abınadı
Sav kal dey a sen ketseñ
Meni cüregim kabınadı

Karab körgenley men seni
Cüregim hucum etedi
Ayaklarıma ışanmay
Uçub ceterge süyedi

Apteka da darmanla
Avruganlaga carayla
Cürek avruvga boluşmay
Ala ne zatga carayla

Pismo kagıt cazmayın
Telefonnu da burmayın
Da kallay süyese meni
Aylaça coklamayın

Kayıtıb keldim elime
Cüregim cüzge bölüne
Toguz cüz doksan dokuzu
O.D.T.Ü dedi O.D.T.Ü de

Süyeme degen da menme
Süymeyme degen da menme
Ne angılamaganıñ tutgandı
Endi algınça körmeyme

Cürek a süymey turganlay
Keçmey süymeklik turmaydı
Anga – munga tıngılay
Seni avuzuñ tınmaydı

İçgi içdim esirdim
Em iynar, em ejüv etdim
Caratıb tül da esirib
Sanga köz a cetdirdim

Cılla ozdu, ozarıkdı
Seni, meni da buzarıkdı
Anı esgere bil senda
Tambılanga cararıkdı

Kar cavadı, cavadı
Kölüm kuvançdan toladı
Ol karda oynaganıbız
Esimden çıkmay turadı

1992 – 93 – 94 – 95
Başhüyük - Ankara

Altınçı makamga kelişgen iynarlarım.

Bu iynarlarımı “Kara keçede kara cılanla kalay catarıksa..” tartuvuna cazganma. Toylarıbızda bu tartuvga kuru birtçik iynar aytılganı sebebli cazganma. Bu makamıbız iynarsız kalıb ketgen edi..

Kara kaşları maral közleri
Betine tamaşa
Meni üçün solut cürek bezleri
Ol mañña tamışa

Aytır sözümü aytıb koyayım
Esiññi mañña böl
Taralıb, küyüm meniça süyüb
Cokdu sende köl

Ala közlering, kara közlering
Kalay ariuvdula
Alanı karab körgenley közlerim
Alay avruydula

Çımmak betinge kara kaşlarıng
Arşuv caraşadı
Seni körgenley tilim tutulub
Avzum kabışadı

Süyeme seni deb aythanlay
Cürek kuvanadı
Süymeyme seni deb carsıtganlay
Süyek uvaladı

Cırçı caşla ariuv cırlayla
Alaga kulak iy
Tübde aylansañ mañña belgige
Kızıl çepgenlik kiy

Toyçu caşla ariuv cırlayla
Alaga kulak ber
Tübde aylaññan sıltavun et da
Tüberge bir col ber

Toguz Dombaydan cörme etgendi
Şimavha karnına
Gemuda cerni titiretedi
Atlansa allına

Kaya taşlaga seni atıngı
Men a cazarıkma
Kanımı tögüb anı tübüne
Men catarıkma

Sın taşıma meni atımı
Tenglerim cazarla
Törge salıb allınga barıb
Ahtımı alırla

Darman boladı cürek caraga
Kobuz tartuvla
Makam boladı carık cırlaga
Kobuz tüyakla

Atıng esimde kesing közümde
Başganı körmeyme
Kündüz körmesem men har iññirde
Sorama teññinge

Caşırıb atıngı atıñdan başga
Bir at saylaganma
Har kimden başga ariuvluguñña
Ençi at salganma

Cuku kirmeydi meni közüme
Esimde sen barsa
İynaññan cokdu ma bu sözüme
Cuklayma kün tuvsa

Keçe catsamda körünet mañña
Ol ariuv sıfatıñ
Eki közüme işleññençadı
Ol ariuv suratıñ

Uzak cerleden sañña keleme
Tansık keterlikme
Izıma kaytıb keterim cete
Bolcalnı kerlikme

Sav Karaçayım, bütev Malkarım
Bizge mahtavlukdu
Aşhı adetni tuta bil halkım
Ol asuvlukdu

Ata Curtumdan keñde tuvganla
Ne nasıpsızdıla
Kaydada va sak turalmaganla
Carsırıkdıla

Murat eteme seni alırga
Anama keliññe
Maññada kelmey başgaga barsañ
Sen kirgin kebiññe

Uzat koluññu halallaşayık
Bek uzak keteme
Atımı aytıb meni çakırsañ
Cengil ceterikme

Kuru ayazçık kara çaçların
Bir ariuv sılaydı
Başga kol ogay ol ayazçıknı
Cürek unamaydı

Bile turganlay sora turasa
Voy süygenimi
Kıynaltma meni bir bek tileyme
Sez cüregimi

Seni süyeme sen da bilese
Bolurun aytmaysa
Köb caşlanı alay aldaysa
Bir bla bolmaysa

Kökde culduznu, kölde kunduznu
Sanga tutarıkma
Unasang teyri sagış da etmey
Seni kaçırlıkma

Tengimi süyedi meni süygenim
Anga uruşama
Tengiñ da süyedi deydile manga
Endi tıyılmayma

Tavlu anadan tuvub kuvandım
Barı da kuvansın
Allay kuvançnı tabmasa sorur
Balagız anasın

Atını alganbız Atabız tavludu
Kızla va tıngılasın
Ol nasıbnı tabmasa sorur
Balagız Atasın

Suvnu allında terek tübünde
Biz birge olturduk
Ekibiz ceter caşav üçünde
Onovnu tolturduk

Akkam aytuvçu ata curtumu
Tüşümde köreme
Anamdan tuvgan künümden beri
Curtumu küseyme

Toguz dombaydan cörme etgendi
Süleyman karnına
İrfan da cerni titiretedi
Atlansa allına

1993 – 1994
Ankara

F ge etip cırlaganım iynarla

Halallıgı bla aytıladı
Kökalanı cırı savgada
Amanlıgı bla aytıladı
Teñleni buzgan arivla

Har tukumdab caş süyerikme
Deb ullu antla etgense
Bir tukumdan süymey a kalsañ
Süyekleriñ açılsın alay ese

Süymeyme seni deb aytganlay
Tögeregimde haman aylandıñ
Tilegiñ seni ne edi alay
Cuvuguma teññime kadaldıñ

Mayıs 1992 Ankara

Men sen bergen açuvdan tolub
Esimi senden üzgenme
Terk oguna seni unutub
Men endi birin süygenme

Algın akılın alay edi ariuv
Satıb alsam da kalmam deb
Endi akılım ma bılaydı ariuv
Allah cazsa da almam deb

Mayıs 1992 Ankara

Kıbıla candan kıçırıb kelet
Eliya çaçgan bulutla
Meni canıma kişi cetmegen edi
Ol osal kızçık bolmasa

Men seni saylap süygenli beri
Üretdiñ teyri külmezge
Cüregime cetib ullu ant etdim
Men endi kişi süymezge

Bir köp sınadım bir köp caşadım
Süymeklik degen açıvnu
Seni körgenli bir tabalmadım
Küymeklik otdan kaçıuvnu

Süyülmeyin seni tört cıl süygen edim
Sen endi anı töleyse
Sav tört cılnı sen meni marab
Türlü açıuvlaga böleyse

Algın süymedim ent süyeme deb
Aytsañ seniça va oynamam
Sezimim kerti ese tartınma
Kesiñça va men kıynamam

Har işni allı kıyın ese da
Tavkel kerekdi etginçi
Men da betime adep etmesem
Süyer edim seni ekinçi

Men seni ça köbnü süymedim
Cıllaça süydüm süyülmey
Har kim ça men da süysem edim
Kalır edim körsem türlenmey

Ariuvlugunga bir deb söz cokdu
Çaçıñ da ariuv sarıdı
Madarın tapsam bir sorluk edim
Tübünde va akıl barmıdı

Men süydüm süyün sen bolalmadıñ
Endi ızıma kayıtama
Manga sınatgan açuvlarıñdan
Tarıguvla etib aytama

Madarın tapsañ bütev caşlaga
Nakırda etmey koymazsa
Cüz miñden aslam caş da tanısañ
Meniça süygen tapmazsa

Süygenim bla nögerim
Kalay tursunla bet coymay
Tamam caraşadı ol ekisi
Kazan kapagın tapganlay

1992 Ankara

4 makamga kelişgen

Endi süymeyme men seni
Sen kalay süyseñ alay et
Teñlerim köbdüle aşık sen
Birinden da kalma nakırda et

Menden sora barmıdı
Teññi bla kündeş bolganla
Senden sora barmıdı
Tukumunu betin coyganla

Senden sora barmıdı
Tengini bılay coyalgan
Menden sora barmıdı
Munga va bılay tözalgan

Suv ızından akgan suv
Kış kelgenley buzlaydı
Karamı bolgan ol arıuv
Amanlıknı çırt da koymaydı

Ol haparnı alganlay
Eki atladım artıma
Men süygeningi süyeme
Deb keledi tengim katıma

Sen betime karasañ
Kart ızlanı körlükse
Men sınagannı sınasañ
Sen hatalarıñı billikse

Karama manga sen alay
Algınça endi süymeyme
Seni betiñe karasam
Nögerimi betin köreme

Ariuvlugung a ent cokdu
Algınça mende köl cokdu
Aylanıb seni süyerça
Endi va sende küm cokdu

Men caşırmay aytama
Bek teli süygenimi
Caşırmay sen da aytsañ a
Etgen zalimliğingi

Seni etgenleriñi
Bir kul kulga etmedi
Ullu Allah şagatdı teyri
Meni tözümüm cetmedi

Üygüznü allından ozub
Maraganımı aytgansa
Da keçe sagat ekide
Cabuvnu sen nek açasa

Til eterge caş bolmay
Meni mi tabdıñ bu elde
Közümü kaksam söz boladı
Sen a bolgan har cerde

Sen bolmasa körmedim
Hucu caşlaga söleşgen
Manga açuv eterge
Ciññen demey küreşgen

Ak başlı kara kama
Sav Karaçayda savutdu
Kölümden bir kızçık süygen edim
Ol kızlanı barından suvutdu

Men seni körüb bolmayma
Munga bir madar eteyik
Elibizde bargan toylaga
Bir sen bir men tebreyik

Çakırma ozgan cıllanı
Ala ızına kayıtmazla
Men seni algın süygença
Endi va süye bolmazla

Seni süyüb bilgenli
Köb colladan ötgenme
Men seni koyub ketgenli
Aynı turasa köreme

El tiline tüşmesin
Ne bek süymegenim da
Deb tiledim Allah dan
Elimi aldaganından

Men miyala stakannı
Kolumdan iyib sındırdım
Cüregimi endi kozgama
Men anı küşden tındırdım.   

F ge 1992  Ankara

TEÑLEGE ETGEN İYNARLARIM

2 ve 3. makamlaga kelişgen iynarla

Adilhan kobuz sogadı
Tıngılayla ketib canları
Tuv maşallah, ullu bisüröv
Bir arımaydı kolları

Adilhan kobuz sokganlay
Men aşamaganlay toyama
Ol kobuznu solutsa
Oysurab mıdah bolama

Adilhan cetgen közüvde
Kobuz tutdu kolları
Alay kobuzçulanı
Oy açık bolsunla colları

Men körmedim eşitmedim
Andan usta kolanlı
Adilhan bolgan elimde
Cokdu etgen toylanı

Adilhan kobuznu alganlı
Tört sagatnı tolturdu
Baydı carlıdı demey
Kesin toyga cortdurdu

Gogurlanı İrfandı
İynekge meşina bla bargan
Başı ol iynekleden
Bir ullu davga da kalgan

Tuvarnı allın saklaydı
İrfan malını tanımay
İynekle kelir edi da üyge
İrfan kalsa edi acaşmay

Zekeriya iynar aytadı
Tavuşun elge eşitdirip
Bir kızçık va meni cagadı
Kölek tüymelerimi teşdirip

Bılaykel Caşar katıma
Andagılı beri kaydasa
İynarla aytsam men sanga
Ejüvnü sen kururmusa

Kimdi başgası aytıgız
Kirpi tinli da bilgen
Zekeriyadan başgası
Kirpi bla da söleşgen

em 2. makamga

Stol üsünde arakı şişşa
Cıkgır ol şişşadan toymaydı
Meni süygenim kolun beret da
Maçın sılatırga koymaydı

Tüzle tavla terekle koymay
Barın da urat eliya
Boluşalla bir toydan kalmay
Talha Mustafa Zekeriya

Tört toyçunu nenesi Golu
Torunlanı çıkgant haparı
Töben, Sıntı, Ogarı kalmay
Toylada aytılıbdı atları

Adurhay iynarlanı sogadı
Alavgan iynar aytadı
Celmavuz Caşar Aymuş Kökköz
Ala ejüvnu kuradı

Cuklab tüşünde İrfan körgendi
Ol ata curtnu tavların
Arakı bolub da körgen bolur
Andan akgan suvların

Seni tartıvungu tanımaganla
Barmıdı cuka cürek Adurhay
Seni buvunlarıñ arımaymılla
Kobuz sogasa tohtamay

Gogurlanı İrfandı kızla
Atına Aymuş ataññan
Atı eşegi anı meşinası
Kalgañña çırt iynanmagan

Bizni Aymuş iynek kuraydı
Ol iyneklerin tanımay
Alanı müyüzlerin boyagandı
Anası caşını arıtmay

İynegin Aymuş alay süyedi
Adamdan artık körmeyin
“Kunacinden ese sense” degendi
Kölün eterge süygenin

Kızıl meşinası künde cıltıray
Aymuş çıkgandı ingirde
Tuvarla kelir zaman bolganlay
Meşinanı ceget iynekge

Mahtançakdı demegiz körmey
Bizni kavumça caşlanı
İynakga ülgü kaşub turabız
Alavgan bla Caşarnı

Eki kölekni üst üstge kiygen
Barmıdı başgası aytıgız
Kökgöz meşinanı algandı caşla
Cayav esegiz kaçıgız

1993 -1994  Ankara

“1990 – 1991 Sarıkamış da etgen asker iynarlarım”

Meni tenglerim ete bolurla
Elimde kuvanç toylanı
Sarı çamlaga karab sanayma
Endi men kalgan aylanı

Katınıngdı seni deb aytadıla
Gürohnu berib koluma
Anı üçün mında alay catama
Grohnu kısıb koynuma

Meni kolumda kara grohum
Anı bla men tüz urama
Men anı seni ceringe salıb
Erkelete erkelete turama

Kökde aylaññan cengil bulutla
Cılamuklarımı alıgız
Aylana barıb süygenimi tabıb
Anı başından kuyuguz

Senda oynay küle bolursa
Başhüyükde bargan toylada
Asgerme men da bile bolursa
Sarıkamışda tik tavlada

Miyik tavlada, agaç artında
Men bavurumdan catıb marayma
Güroh kolumda atıñ avzumda
Ahsınıb teren karayma

Bir köb kar cavadı ariuvum
Töşüme cetedi aldamay
Atıngı aytsam terk cılınama
Cılasala da teñle çıdamay

Kar cavadı tav başlaga
Terekle cerge iyilgent
Oy Allah bıllay tapsız zamanda
Meni süygenim tilengent.

Men asker bolub, kullukçu bolub
Bir kıyın cerge tüşgenme
Süygenim, tengim, egeçim üçün
Canımdan ülüş etgenme

Karlı tavlada, groh kolumda
Kaç tavdan ozduk bilmeyme
Seni esime salıb a atlansam
Men arıy, soluy bilmeyme

Kökrekge deri karga kömüle
Bizni tavlaga sürelle
Süygen cürekni ot cılıvundan
Manga tiygen karla eriyle

Suvuk havanı mında solusam
Tişim çıdamay sınadı
Pismo cazarga aythan adamla va
Cılı orunlada tınadı

Ata curtuma cuvukma da mında
Cüregim anga kuvanat
Tavda agaçla, kayala, carla
Barına da cürek suklanat

Cav boladı deyle Miññi Tavuma
Kesin begitmey çıkganla
Anga ogay cav da bolalmayma
Atı bolmagan bu tavga

Avruyma manga kaygı etele
Tengle katımdan ketmeyle
Can algan suvukga tözgen salla
Ol kıhsa pısmoga tözmelle

Altı ayga kalmay kellikme
Süygenim sen da sanay tur
Bir cıl bitgendi kalay-alay da
Allah aytsa olda tavsulur

“Kalaydı caşavuñ anda canım”
Deb sen manga boş sormaçı
Kaygılı etib kıynamaz üçün
Aytalmam men senda aytmaçı

Kıynalma anam, balam açır deb
Ne da korgaşin cıgar deb
Men etrde ölüb kömüldüm anam
Nege kerekdi caşav ente

Açı sızgırıb bargan korgaşin
Ol meni bir kün cıgarmı
Bılayda cazgan bu cazıuvlarım
İyelerini anda tabarmı

Akşam bolub kün bathanlay
Sılıt bolub tavdan tüşeme
Eküç ay alga kelgen pismonu
Künde cüz okuy soluyma

Süygenim manga pismo cazmaydı
Ol cazsa va aslam cazmaydı
Sagış tındırmay, esimi karmay
Kerti haparla va aytmaydı

Süygenim manga pismo cazganlay
On kapçakdan ol az cazmaydı
“Tansık bolganma kel deb tileyme”
deb haman meni kozgaydı

Ent 3. makamga kelişgenle

Tavnu başında miyikde
Bir ariuv oynayla kiyikle
Ketgenleriça va kelmeyle
Asgerge ketgen ciğitle

Har etrden sayın köreme
Tögerekde tik tavlanı
Men iyilib içeme
Ol suvuk tav suvlanı

Tavlada cürüy arısam
Kayada, taşda soluyma
Tözüm tabama bılayga
Ata curtumça karasam

Bek süyeme men tavnu
Kısar edim kuçagım cetse
Ketib tavlada caşarem
Anam va razılık berse

Zamanı zıraf aşırıb
Men asgerge kelgenme
Üç ayı tolgan pismpnu
Okuy zıkgıl etgenme

Kar cavadı üsüme
Bek suvukdu keçele
Kaygırma manga ariuvum
Bu künle da keterle

Atıññı karga men cazsam
Cılınadı barmagım
Alay mıdahlık sınasam
Tıgıladı tamagım

Bek suvukdu keçele
Buz tutadı akgan suv
Alay künde cılıtadı
Süygenimden kelgen cazıuv

Caşlıgımı caşamay
Askerge iydiñ cılamay
Töz anam bir kesekni
Kellikme köb turmay

Kar carıtadı keçeni
Güroh buzlatadı kollanı
Bavurubuzdab biz catıb
Saklab turabız collanı

Kıyındı mında saldatlık
Aytıb kolumdan kemleydi
Beş şeitni ol üçü
Acalı kelib ölmeydi

Koyçu teññim grohnu
Başıñña tutub bırgama
Allah bergen ol canı
Koyçu kesine alırga

Buyruk beredi askerge
Tüz tutda ur deb teññingi
Karşçı turub bolmaydı
Cılayt da cıgadı teññini

Köbdü bizde kıyınlık
Kaysın sanayım aytayım
Uruş kaygıbız a cokdu
Uruşga kurman bolayım

Suvuknu atı ölümdü
Anga tözalgan kölümdü
Karay turganlay bir kişdik
Ölüb karga kömüldü

Tik tut anam başıngı
Körge tüşürmem canımı
Batırlıgım bla aytdırıb
Ülgüge koşdum atımı

Men çıdamay tebresem
Karaçay atnı aytama
Ol at manga küç bolub
Can koşadı canıma

Cokdu zaman ölürge
Ölümge kaydan tübeyim
Bu kün bir köb arıdım
Ölsem de tambla öleyim

Kar cavarga başlasa
Eki künden tohtamayt
Ne kıyınlıkda kalsa da
Karaçay betin coymayt

Kaygılı cürekle soradı
Kalaydı caşavung askerde
Kaygı etmey turuguz
Karaçay başçıdı har cerde

Kar cavadı tavlaga
Nızıla çegetle tas bolub
Men pismo cazalmayma
Kolum kuruşgant buz bolub

Biz tañ atmay çıkganbız
Sarıkamış da tik tavlaga
İzleb coklab barabız
Tavuşaların eşitib cavlaga

Eki pismo iygenem
Üçüncüsün endi cazama
Izına terk kaytarmaysa da
Eşitseñ igi zatla aytmayma

Men tavga örley arısam
Terek tübüne çögeme
Kartçıgıngı allıma salıb
Andan tansık alama

Men küzgüge karasam
Köreme bir kart adamnı
Caşamay on cıl ötgença
Etgen sense bil anı

Bir bek tansık bolganma
Anam aytmasam da sañña
Allah canımı almasın
Boynuñdanh kuçaklamay

Barabız deyle da bizge
Kirebiz deyle kazavatga
Kirib tayansak Körfezge
Korkuv a kirmez cürekge

Anam uruşga ketebiz
Senden ırazılık tileyme
Ölgeññe şeit deydile
Kalsam katıñña kelirme

1990 - 91 Sarıkamış

Eki üç nazmumu daha tabdım adam alanı da ilindireyim.

AVRUGANMA

Cılı ornumda çirçik çirçik terleb
Avruganımda bildim savlugumu
Kesimi ayay bilmegenimi esleb
Kış çilleden köreme avruvumu

Ceti türlü darman, bir stakan suv
Oñ canımdan karaganlay turalla
Kesine cesir etgen kabırga avruv
Sav sanlarımı kaltıratalla

Kartlıkda bilgença caşlıknı
Bilgenme kart da bolmay
Kış çillede cuka kiyinib
Angılamazsız meniça aylanmay

Şubat 1994 Ankara

AH  MEN  NASIPLI

Ah men nasıplı, avruganma
Hay hay da nasıplıma
Ah men nasıplı kaltırayma
Hay hay da nasıplıma

Ah men nasıplı endi öleme deyme
Hay hay da nasıplıma
Ah men carlı çıdayalmayma
Hay hay da nasıplıma

Anam çıdayalmayma ent desem
Tok cürekli anam çıdam beredi
Anam ent öle turama desem
Seni ornunga men öleyim deydi

Cüregim bir aç tarasa
Miñ cılı hant tabdıradı
Bir urtlam suv tilesem
Bal tarakla kabdıradı

Hay hay da nasıplıma men
Aziyada öksüz kalganladan
Hayt deb tirime men
Açdan, suvukdan ölgenleden

Kaydan da nasıplıma men
Kan cılamuk çıkgan canladan
Hay hay da sav esenme men
Teli avruv kirgen canladan

Hay hay da nasıbdı toba – ant bla
Nasıbsız ösüb, ölgen halkımı
Har kıyınlıknı caşaganı bu dünyada
Cılı ana üyünde avruganım nasıbdı.

15 şubat 1994 Ankara

SELDAM

Men Ankarada sen Adana da
Cazıuv buyurdu ne eteyik
Uzak collaga aman kadarga
Cengilmedik, cengilmeyik

Sagışım ullu, ullut muratım
Ullut sanña süymekligim
Tilekle bolub, kuvançdan tolub
Üyür bolurgadı tilegim

Seldam oy Seldam tözüm tabalmay
Kelgenme ent da katıñña
Alıb keterem koluñdan tutub
Mañña va koygan bolganlay

Koluññu uzat, uzat oy canım
Bir aman tansık bolganma
Cüz cılnı ozub bılay tursakda
Ariuvluguñña toymazma

Kara keçede tolgan ayımsa
Men a katıñda culduzma
Ariuvluguñ bla cana, carıta
Aşhı künle caşatasa

Seldam oy Seldam közümü alday
Suratçığınga karayma
Anı sen surab sılay iynaklay
Ubba ete da turama

Cüregim eki, eki uradı
Biri mında olbiri de anda
Cürekle tıññı tabar iysagın
Okuluñ bitgen zamanda

CALGAN   DUNYA

Bekmi süygenme entda
Nek kıyılgandıla sallarım
Kolay tüldü eşda
Türleññendile hallarım

Ne üçün süyeme men bılay
Ne başgası bar edi mañña
Kirsiz süymekligimi asıray
Ent da boş burun urganma

Kirsiz işleni cürüte bezseñ
San etmeydile endigile
Kayda kir iş bla artıklık etseñ
Anga ullu sıy beredile

Calgan dünya cangılış dunya
Men a seni tüz etalmazma
Kel ekibiz da boş küreşmeyik
Sen da meni ters etalmazsa

14 şubat  1995 Ankara

kamatur.org

Karaçay Malkar Türkiye

Login

{loadmoduleid ? string:? string:? string:? string:? string:? string:? string:? string:? string:261 ? ? ? ? ? ? ? ? ?}